Uitnodiging Algemene ledenvergadering 16 Maart.

Klik hier voor de digitale versie van de verzonden uitnodigingen, inclusief route beschrijving.

Klik hier voor de noulen van de vorige ledenvergadering.

De Algemene ledenvergadering komt er weer aan !

Deze zal worden gehouden op 16 maart 2007 a.s. dit keer in Utrecht bij het restaurant de Beerenkuil.

Meer info volgt.

Kauwe Klauwe links en foto's welke ons toegezonden zijn, deze konden we jullie niet onthouden:

• Voorpagina Telegraaf en diverse foto's
• Foto's van Rolf van Bruggen
• Prachtig verslag op Hagezine
• Filmpje gemaakt door Midvliet TV

Hebben jullie nog meer links of foto's mail ze even door dan zet ik ze erbij !

Bestuursmededeling:

We hebben een foutje gemaakt, onze verkozen penningmeester mag die functie niet uitvoeren, hij is namelijk nog geen 21 en dat betekent dat zijn ouders met eventuele financiele gevolgen geconfronteerd kunnen worden. Het spreekt voor zich dat dit een ongewenste situatie is, voorlopig hebben we Rene van ’t Hof bereid gevonden de taken over te nemen.
Om gezondheidsredenen heeft Ramon zijn secretariaatsfunctie neer moeten leggen, Ad Kop haalt nu de bezem door de administratie maar we zoeken voor komend jaar een nieuwe secretaris.

Ook Joop Verton en Pleur (onze toercommissaris) hebben te kennen gegeven komend jaar te stoppen, zij hebben hun functie drie jaar bekleed. Klik hier voor meer informatie betreffende deze funties.

Kandidaten kunnen zich melden bij ondergetekende, half februari volgt verkiezing op de algemene ledenvergadering.

Het bestuur wenst alle leden een Pechvrij en Puchvol 2008

Robert Jan Bongers.

Iedereen een gelukkig (zonder al te veel brokken) 2008 toegewenst !

De regiosite is aangepast met de nieuwe link naar de vernieuwde Leidse Puch & Tomos vriendengroep.

http://www.lptv.nl

In de film.

Oei! Dat is een moeilijke vraag.
Waar kent de beller mij van?
Ziet hij mij op mijn Puch rijden?
Leest hij de column op de voorpagina van de PTCN?
Is hij getipt met de mededeling dat Siem  al l l e s  voor je doet?
Wanneer mijn antwoord op zijn vraag ontkennend is, heb ik gegarandeerd geen gezeur aan mijn kop. Zeg ik daarentegen dat ik de PTCN ben, dan zal op alle fronten de pleuris wel uitbreken. Ik kies voor het laatste.

“Ja, met Siem van de PTCN. Met wie heb ik het genoegen?”
“Je spreekt met Cif Cocini. Ik ben de producent van de film -De witte droom.-
Ik bel voor die witte Puch. Zondag gaan we draaien in Alkmaar. Hoe laat kom je met die Puch?”

“Euhhh……… jaaaa………neeeee.   ($#@^&%* ,dát heb ik weer met mijn grote bek.)
“Ik weet niets van die witte Puch af. Het is nu vrijdagavond kwart voor negen. Hoe had u gedacht dat ik een witte Puch zou regelen voor zondagochtend? We hebben niet eens vierentwintig uur over om effectief iets te doen.”

“Ja, hoor eens. Dat is jouw probleem. Wij hebben ruim een half jaar terug een witte Puch uit 1967 bij jullie besteld en nou willen wij die Puch. Weet je wat zo’n dag draaien kost? Zeg niet, dat je geen Puch voor ons hebt, hè.”

“Met wie heeft u dat dan geregeld? Heeft u geen naam?” Ik voel dat ik wanhopig begin te worden.

Cis zwijgt even. Het is alsof hij iets aan het zoeken is.
“Piet uit Oud Ade heeft dit voor de PTCN geregeld. Hij rijdt zelf op een witte Puch. Maar ik ben zijn telefoonnummer kwijt.”

Kijk, nou komt de aap uit de mouw. De PTCN ben jij! Dus logischerwijs maak je dan ook afspraken met Jan en Alleman om met je Puch ergens te verschijnen. Hoe kan ik Piet vinden? Dat moet gaan lukken. Er staan maar een kleine veertienhonderd Puch-jes geregistreerd.

“Cis, leg maar neer. Ik bel je over een half uurtje terug en dan weet ik waar je Piet kunt vinden.” Wat zeg ik nou? Nog eerder vind je een bougie in een diesel dan Piet op zijn witte Puch. Waar, oh waar moet ik beginnen? Nee, ik zeg het verkeerd. Wát moet ik beginnen?

Ik ga achter mijn computer zitten. Zenuwachtig tik ik piet witte puch in. En geloof het of niet. Ik vind Piet op zijn witte Puch met zijn persoonsgegevens. Nog één telefoontje. Zo, da’s dan ook weer geklaard.

Zondags vind ik in mijn mailbox een berichtje van Cis. Hij bedankt me voor de medewerking en de kracht waarmee de PTCN haar mannetje staat. Het was een hele goede draaidag geworden. Piet zijn Puch is uitgebreid gefilmd op verschillende locaties. Piet zelf is niet in beeld gekomen. Cis zoekt ook nog voor binnenkort een aantal Puch’s, Tomosjes, Honda’s en Kapitein Mobilletes. Bijtijds opgeven, want ik ga je niet zoeken op vrijdagavond.

Siem

Naschrift: namen en plaatsen zijn fictief. Neen, mijn naam is natuurlijk wel Siem. Maar ik heb de eigenaar van de witte Puch wel gevonden. Op het internet. Klein Puch-wereldje waar wij in leven. Maar het moet toch niet gekker worden bij de PTCN.

Twee turven hoog.

Wanneer ik de winkel uitstap zie ik nog net wat blonde haartjes boven mijn zadel uitsteken. Als ik dichterbij kom zie ik dat de haartjes toebehoren aan een klein jongetje. Hij is kennelijk alleen want ik zie in de verste verte geen moeder of iets wat daar voor door kan gaan. Het lijkt alsof zijn armpjes proberen mijn Puch teder te omhelzen. Hij lijkt bezeten van mijn PUCH. Het hele tafereel maakt een onwerkelijke indruk. Zo’n klein manneke, alleen op stap en schier verliefd op een Puch bromfiets. Had ik het zelf niet gezien, dan was het een verhaal voor het land der fabelen geworden.

“Is dit jouw motor?”, vraagt het jongetje.
“Ja, hij is wel van mij, maar het is geen motor maar een bromfiets.”leg ik geduldig uit.
“Het is een heeeeele mooie motor. Aaaalles blinkt.”, gaat het jongetje verder.
“Een motor is groot en een bromfiets is een stuk kleiner,” probeer ik weer.
“Maakt jouw motor ook heel veel lawaai?” wordt de volgende vraag.
“Ja, hij maakt wel lawaai, maar lang niet zoveel als een motor.”
“Ga jij nu naar huis?” hij begint achteruit te lopen.
Ik ga op het zadel zitten en doe de trappers naar boven. Ik zie mijn nieuwe vriend met zijn ogen stijf dicht en met zijn handen tegen zijn oren wachten op wat er komen gaat.
Ik start. De motor loopt. En hij is blij, blij, zó verschrikkelijk blij. Eindelijk een “motor” zonder die enorme knallen die hem zowat omverblazen

Uit een van de winkels komt een vrouw. Een meisje, een stukje ouder dan ons ventje, loopt naast haar te jengelen. En in haar kinderwagen ligt een krijsende baby.
De boodschappentassen hangen dan ook nog eens aan die kinderwagen. De vrouw duwt het karretje sjokkend voort. Knalrode kop, haar door de war. Maar haar legging past perfect.

“Mama, mama, mama! Weet je wat ik wil?”
Wat een enthousiasme uit zo’n klein manneke! En nou weten we meteen ook waar zijn roots liggen. Mijn vriendje is de middelste van die drie. Ik verwacht dat hij aan zijn moeder gaat vragen of hij later ook een PUCH mag. Breed grijnzend wacht ik de reactie van mama vol vertrouwen af. Als je zo klein bent en je wilt al een PUCH. Dat gaat helemaal goedkomen.

“Wat IK wil,   wat IK wil,    W A T  I K  W I L…………………..”
“IK wil helemaal niks meer.    Nooit meer…………NIKS NIET………….”
“JA…………………………………………………………… ”
‘Ik weet wel wat IK wil………………………………………”
“IK wil vier  weken naar de Canarische Eilanden…………ALLEEN.”
“ZONDER de hele dag dat gezeik van jullie aan m’n kop.”

Duidelijk, dacht ik zo.
Ik trek me even discreet en geschokt terug. Ik moet een weekje nadenken.

Siem

Zo één had ik er ook!

Poetsbrommers hebben ten opzichte van ragbakken het voordeel, dat zij sneller herkend worden door hun toenmalige eigenaren als “hun bromfiets”.
“Zo één had ik er vroeger ook!”, is dan de openingszin van het gesprek wat  tenminste een kwartier van je tijd gaat kosten. Maar je bent nu eenmaal aardig en probeert op deze manier meteen de hobby te promoten. Onder het kletsen lijkt jouw  brommer ook nog eens van eigenaar te wisselen. Zonder verdere koopovereenkomst word je langzaam maar zeker van je plekje achter of naast de bromfiets verdrongen. En dan mag je in je handen knijpen als de kersverse “vroegere eigenaar die er immers ook zo een had” niet meteen overal aankomt en jou gaat uitleggen hoe het allemaal werkt of hoe het tenminste hád moeten werken vóór je met veel pijn en moeite de restauratie afrondde.

Veel gehoorde kreet:
“Neen, da’s niet origineel en wijst dan een willekeurig onderdeel aan. Dat  pulletje zat er bij mij wel op, maar dan natuurlijk  links, zoals het hoort. Dat heb je dus verkeerd gedaan. Jammer”
“Deze is ook opgevoerd, zeker? Ja, de mijne reed  m a k k e l ij k  75 …. in z’n één. Zelfs de politie kon mij niet pakken. Ha, ha, ha, ha,……………. En dan die kromme frames door de hoge snelheid, hè. Ja, ik heb wat meegemaakt met mijn Puch in mijn jonge jaren.”
“Jammer van die oranje kleur, joh. Heb je die lakkleur zelf bedacht? Dat had ik nou nooit gedaan. Heb ik ook nog nooit eerder gezien, dat oranje boven. Zwart met een rood tankje, dat was dé kleur in die jaren, hè. Iedereen had een zwarte. Ja, toch……”

Geduldig leg ik uit dat het pulletje een kabelhouder is die op de koplamp thuishoort en aan de rechterkant moet zitten, omdat de remkabel van het voorwiel er doorheen loopt. Ook vertel ik de goede man dat een Puch niet opgevoerd hoeft te worden om op een vlotte manier deel te kunnen nemen aan het dagelijkse verkeer. En dat een snelheid van 75 kilometer per uur toch wel enigszins overdreven lijkt.
De kleur van mijn bromfiets is origineel oranjemetallic. Geïntroduceerd door Stokvis in 1974, samen met de kleur paars metallic.

En dan ben je zo een kwartier verder. Geeft niet. Tijd genoeg en het was gezellig. Je maakt een einde aan het gesprek en een ieder vervolgt zijn weg. Meestal met de wetenschap dat je elkaar nooit meer tegen zult komen, maar met een voldaan gevoel. C’est la vie.

Soms heb ik heel veel haast en helemaal geen zin in dat geouwehoer over die trut Puch. Dan zul je net zien, dat dan nummer zoveel zich aandient om over zijn bromfiets van vroeger te komen praten met je.
“Zo één had ik er vroeger ook.”, probeert hij enthousiast.
“Ik geloof d’er niks van.” wordt het korte antwoord mijnerzijds.
“Hoezo, geloof je dat niet?” (Je zou nu zijn gezicht eens moeten zien. Aaarrrrgghh, lachen, man!)
“Nou, daar ben jij veel te jong voor om zo’n Puch te hebben gehad.” Zeg ik met mijn uitgestreken smoelwerk.
“Te jong ???? Man, ik ben 56, hoor.” (Hij ploft zowat en is knalrood.)
“Echt niet. Ik denk dat jij hooguit 48 bent.  Dus toen jij 16 jaar was (net oud genoeg om een brommer te kunnen rijden) was het 1975 en toen was die hele Puch hype al lang weer voorbij. Dus géén Puch voor jou.”
“Jûh, vent, sterf met die k*t Puch van je.” ,draait zich abrupt om en past met lange benen en opgestoken veren weg.  Klaar over, uit. Kijk, dat zijn pas lekkere korte gesprekjes. Je maakt dan wel geen vrienden, maar die maak je wel weer als je wat meer  tijd hebt.

Siem

PTCN Puch & Tomos meeting

De Puch en Tomos Club Nederland organiseert weer een echte Puch & Tomos meeting, dit keer in Arkel.

Heb je zin leuke meeting kom 1 september vanaf 17:00 naar Arkel.

Entree gratis!

Adres: Sport vereniging de 6 Molens, Vlietkade te Arkel (bij Gorinchem) Vette Hap, BBQ en Bier aanwezig.

Klik hier voor de Flyer. 

De ingezakte markt.

In de winkel van Sinkel is alles te koop. En ik sta er gezellig tegen de toonbank aan te leunen. Doet u mij maar……….en zo wordt de bestelling dan opgegeven.
Maar behalve klant ben ik vandaag ook  de verkondiger van het onheil.

“De markt is totaal ingestort, sinds de invoering van het kenteken.”, kraai ik vol overtuiging. “En waar baseer je dat dan wel op?” zegt de stem van de verkoper ergens ver onder de toonbank vandaan.
“Nou op het internet staat alleen nog maar troep te koop.” , komt er bij mij met een stalen gezicht uit.
“Op het internet staat soms alleen maar troep, maar zeker niet altijd.” corrigeert de stem.
“En vroeger had je wel honderd pagina’s met Puch’s en Tomosjes, nu nog geen vier.”
“Hoeveel pagina’s? H o n d e r d ? Man, laat je nakijken.” De stem raakt geïrriteerd.
“Er is geen Puch meer te krijgen. Oostenrijk is volledig leeggeroofd.” , probeer ik nog een keer.
Er zullen best wel heel veel Puchjes uit Oostenrijk gekomen zijn. Maar of er nu geen meer zijn is nog maar de vraag.” zegt de verkoper terwijl hij de door mij bestelde spullen begint te ordenen op de toonbank.
“Die ene op het internet is ook over de kop.” is mijn nieuwe inzet in de strijd om mijn gelijk te halen.
“Welke ene? Al dat vaag geklets. Had die dan 80 % van de markt of zo in handen?”
Vooruit dan de aller- allerlaatste poging vanuit mijn kant: “De PTCN bestaat niet meer. Opgeheven door de leden zelf. De site is uit de lucht gehaald.”, zeg ik terwijl ik voel dat ik een kleur krijg.
“Nou, zó kan die wel weer. Niks mis met de PTCN ik kom nog regelmatig op hun site.”
verzucht de verkoper. Hij is het gezeur duidelijk meer dan zat.
Zelf weet ik nu ook niets meer toe te voegen aan deze schier onzinnige conversatie.
Ik kijk naar de vele spulletjes en spullen die op de toonbank liggen en voor mij blijken te zijn.

“Mooi. Zijn we klaar? Even optellen dan maar?
Dat wordt dan 173 euries. Het pasje kan daar door.” De hand wijst uitnodigend naar de pinautomaat die naast de kassa staat.

H o n d e r d-d r i e-e n-z e v en t i g  euries! Of je een emmer leeggiet.

Misschien is de markt toch niet zo ingezakt als ik aanvankelijk gedacht had.

Siem

Museumgasten

Mijn Puchmaat Jan en ik trekken er in het weekend vaak op uit. We stippelen een route uit van, heen en terug, ongeveer 100 kilometer. Dan rijden we ergens naar toe waar wat te zien of te beleven is. Dan heb je pas een doel in je Puch leven.

Onze eerste rit van dit jaar heeft ons geleid door de bloeiende bollenvelden van Zuid-Holland. Maar we hebben geen bloem gezien. Door de onverwacht vroege droogte lagen de velden er verwelkt en bruin bij. In Noordwijk hebben wij onze Puch’s gefotografeerd bij de vuurtoren aan het einde van de Boulevard. Ongeveer op de zelfde plaats waar de beroemde bromfietsfoto uit 1969 is gemaakt. Toen stond het hele plein afgeladen vol met bromwielers, nu stonden alleen de Puch van Jan en die van mij op het plein.
Het kan verkeren, zei Bredero al. De foto is erg leuk geworden, maar het plein oogt toch een beetje kaal en verlaten.

Een paar weken later besloten we om naar Oudewater te rijden. Een rit door het Groene Hart van ons land. In Oudewater is een heksenwaag en, hoe gek het misschien ook klinkt, ik wilde mijn Puch daar eens laten wegen. Je weet maar nooit, of zo’n Oostenrijks ding niet op een of andere manier behekst zou zijn.
Leuk museum om te bezoeken. Klein, maar erg informatief. En als je er eenmaal binnen bent voel je je er meteen thuis. Zo’n waag heeft toch wel wat. In de Middeleeuwen een levensredder en nu een curiositeit. Het meisje, die de weegschaal bediende, had het druk. Wat de uitslag van het wegen ook zou worden, wie wil er nu de rest van zijn leven als heks verder, iedereen die de waag bezocht ging op de enorme weegschaal staan.
“Wil je onze Puch bromfietsen wegen?”, vroeg ik aan het meisje.
“Het maakt mij niet uit, wat ik moet wegen.”, was haar antwoord.
“Maar je moet het wel eerst aan de baas van het museum vragen. Die zit daar, bij de ingang van het museum.”

“Mevrouw, mag zij (intussen wijzen) onze Puch bromfietsen wegen?”
Ik zag de dame in kwestie groen wegtrekken.
Wat die mevrouw zei:
“Ik begrijp dat het voor u van belang kan zijn dat de bromfietsen gewogen worden. Maar deze waag stamt uit 1482 en de schalen waar de Puch op zou moeten gaan staan zijn nog ouder en komen oorspronkelijk uit een andere waag. Ons museum is recent voor meer dan 200.000 euro aangepast.  U zult hopelijk begrijpen, dat uw Puch niet in mijn museum kan.”

Zo, hé! Dat was netjes gezegd!

Wat ze bedoelde te zeggen was dat we moesten opzouten met die stinkende, oliespoor verliezende, strepen veroorzakende rubberbandjes, flut en trut bromfietsjes.  Staat die Puch soms thuis bij jou in de huiskamer? Nou dan? De vraag alleen al. Te zot voor woorden.

Daar hadden we dus ook niet van terug.
Uit frustratie heeft Jan zich laten wegen.
Je raadt het nooit. Jawel, Jan is een heks.

Geschrokken zijn we teruggereden naar huis.
Voor een volgende keer gaan we naar de Euromast  in Rotterdam.
Abseilen met de Puch op de rug gebonden.

Voor de foto's van deze ritten klik hier.

Siem.

De B van B-usje

Er zitten achteruitkijkspiegels op mijn Puch. Originele Harley spiegels.
Het kost een paar centen, maar dan héb je ook wat. En dat verhaal van een vlag op een modderschuit leg ik  gewoon naast me neer. Ik vind het mooi. Basta.
Mijn leven is in ieder geval een stuk veiliger geworden door die spiegels.
Nog even en dan kijk ik meer naar het mij achterop komende verkeer dan voor mij uit.

Het lijkt alsof het verkeer steeds grimmiger wordt. Kreeg je een jaar of vijf geleden nog wel eens een omhoog gestoken duim als je op je Puch door de stad reed, tegenwoordig lijk je uitsluitend een hinderlijk object op twee wielen te zijn.
Nou moet ik zeggen, dat ik er niet om gevraagd heb om door de wegbeheerder te pas en te onpas van het fietspad naar de rijweg en omgedraaid gejaagd te worden. Maar omdat het nu eenmaal niet anders is, verwacht ik  wel, dat al mijn medeweggebruikers enigszins rekening houden met de bromfiets in het algemeen en mijn Puch in het bijzonder.

Het meest acute gevaar voor een Puch rijder levert de B van B-usje op. Heb je zo’n B-usje achter je aan rijden dan zal het met alle geweld proberen om jou óf voor je donder te rijden óf op zo’n manier de berm in te drukken dat de bandjes van je Puch gezandstraald worden door de stoeprand.  Even niet alert genoeg zijn en je Puch gaat naar je erven.
Meestal zijn die B-usjes van de firma x of y. De baas zet dan met grote letters zijn naam op de zijkant van het busje, zoekt een halve zool, geeft hem de sleutels van de bus en zie “Zombie keert terug uit zijn graf” met als opdracht om jou zo snel mogelijk te grazen te nemen. Waar zijn we mee bezig vandaag de dag? Mijn verhaal:

Noodgedwongen reed ik op de niet al te brede rijbaan op weg naar mijn werk.
Ik kijk in mijn spiegels en zie zo’n halve zool op nog geen anderhalve meter achter mij aanjagen. Er zou maar door hem of mij geremd moeten worden. Vermorzeld word je. Ik reed al zestig, want ik begrijp ook wel, dat ik het verkeer niet al te veel moet ophouden. Zeker niet in de ochtendspits.
Maar je mag daar toch echt maar vijftig per uur rijden. Dus dat busje reed al tenminste tien kilometer te hard. Ik kon links nog rechts uitwijken. Als zo’n klojo je dan eindelijk voorbij kan dan krijgt hij van mij de dikste vinger die ik kan vinden. En ik onthoud de naam die op de zijkant staat. Je weet nooit waar dat goed voor is. In ieder geval niet om verder zaken mee te doen.

Siem.

Column

Met de regelmaat van de klok, laten we zeggen zo om de tien dagen, moet je op deze plek op onze site een column gaan aantreffen. Nou is column misschien een iets te groot woord voor de hersenspinsels die aan het brein ontspruiten. Maar toch. Wil je het een cursiefje noemen, dan vinden we dat ook goed.

Waar gaat het allemaal over?
Over jou, over mij, over de Puch en over de Tomos.  Om de PTCN site nog wat meer op te vrolijken. In de hoop dat je vaak terugkomt bij je clubje. Om even te kijken of er nog goed nieuws is.

Ik ga niet onder mijn eigen naam schrijven. Die mag je van mij best weten, hoor.  Daar gaat het niet om.  Het staat gewoon beter. En……………als ik echt erg goed word, dan kent iedereen mijn schrijvernaam eerder dan mijn echte naam. Denk maar aan Piet Grijs.
Dus Siem wordt de naam.

Tot over een dag of tien,

Onze columnist Siem.

Een nieuw begin !

Van de voorzitter.

Op de Kouwe Klauwe meeting kwamen we elkaar weer tegen, Hans Kimmel, Bosz de Kler en ondergetekende (en nog ruim 200 andere Puchers) en we hadden het gevoel van “er gaat iets niet goed.” Met z’n drieën hadden we de eerste KK bedacht, nu zo’n 17 jaar geleden, en er leeft nog wel wat, anders waren die andere 200 niet gekomen. Het ooit legendarische clubblad was echter totaal ingezakt en de organisatie van de meeting was ook niet je van het, het was gelukkig wel gezellig. Er moest iets veranderen!
Op 1 april (geen grap) jongstleden was de jaarlijkse algemene ledenvergadering, en hoewel de de planning en uitnodiging niet helemaal volgens de regelen der kunst verliepen hadden toch zo’n 20 leden de weg naar een zonnig Heenvliet gevonden. De bestuurstermijn van Jelle Haanstra als voorzitter was afgelopen en de penningmeester had al veel eerder afgehaakt, er viel dus wel wat te beslissen. Eén punt hebben we staande gehouden, al was daar uiteraard wel discussie over, namelijk om het verleden clubjaar uit te rekken tot twee jaar, teneinde de club weer op de rails te krijgen. Het is een noodoplossing, omdat er vorig jaar bijna geen clubbladen gedrukt zijn is er weinig uitgegeven en financieel redden we het dan ook wel. Bovendien achtten we het niet fair om contributie te vragen terwijl er nagenoeg niets gepresteerd was. Binnen twee maanden ligt er een nieuw clubblad in de bus, op zijn minst een nieuwsbrief. Als het de huidige redacteur niet lukt hebben we een reserve redactie (trappelend!) achter de hand, die zich op de vergadering aanbood. Als penningmeester hebben we Mike Kuijper bereid gevonden, nog jong maar wel met verenigingservaring. We gaan er het beste van maken!

Robert Jan Bongers

Sinds vandaag is de nieuwe gallery online, in de komende weken komen hier alle foto's op te staan welke we nu in ons bezit hebben.

Als je nog leuke foto's hebt van een meeting or rondrit geeg het even door aan de webmaster !

Voor een voorproefje kijk hier !

De Algemene ledenvergadering van 2007 was een groot succes !!!

Er is een nieuwe voorzitter gekozen (Robert-Jan Bongers) tevens is er een nieuwe Penningmeester gekozen(Mike Kuijpers).

Meer info volgt één deze dagen....

De officiele uitnodiging volgt nog en nee dit is geen grap!!

Beste leden,

Hij komt er toch weer aan! De O zo belangrijke Algemene Leden Vergadering.

Na een ronduit waardeloos jaar voor de club gloort er eindelijk weer wat licht aan de horizon. Een blad is eindelijk weer in de maak, ledenpassen voor 2006 en 2007 komen er aan. De Club moet doorgaan dus ook een ALV hoort daarbij! De voorzitter treed na 3 jaar af en we hebben nog steeds een penningmeester nodig. Er valt dus weer genoeg te kiezen en bespreken nemen we aan. Dus kom allen 11 maart 2007 naar café de Gouden Leeuw in Heenvliet, de vergadering begint om 14.00 uur.
We hopen op jullie komst en een positieve instelling om er voor te zorgen dat nieuwe en enthousiaste bestuursleden kunnen worden verkozen en we de stijgende lijn kunnen voortzetten en 2007 en verder weer zo normaal mogelijke clubjaren worden met een voltallig bestuur, club bladen die verschijnen en minstens 1 PTCN meeting per jaar.

Tot 11 maart!
Namens het bestuur:
Jelle Haanstra, voorzitter PTCN

De consumpties zijn op rekening van de club en indien er tijd en behoefte is kunnen we misschien een rondritje maken.

Agenda Algemene Leden Vergadering 2007 11-maart-2007, 14.00-16.30 uur, In Café de Gouden Leeuw, Markt 1, 3218AM, Heenvliet

Agenda:

• Opening door de voorzitter
• Goedkeuren notulen vorige algemene leden vergadering
• Verslag secretariaat
• Financieel verslag+ goedkeuring financieel verslag+ Begroting 2007
• Redactie verslag
• Beurs en Tourverslag
• Terugtreden voorzitter
• Pauze
• Voorstellen kandidaten voor de functies: Voorzitter en Penningmeester
• Verkiezen nieuwe bestuursleden
• Rondvraag
• Sluiting

Om de leden tegemoet te komen is door het bestuur besloten dat alle leden welke in 2006 betaald hebben in 2007 automatisch lid zijn zonder hiervoor te betalen !!!

De uitnodiging van de ALV van 2007 kunt u hier downloaden.

De notulen van de ALV van 2006 kunt u hier downloaden.

GEZOCHT!!!

Een Penningmeester !!!
Met verstand van penningen en computer en wat tijd over. Meld je zo snel mogelijk aan, dan kun je worden ingewerkt en kunnen we onze interim penningmeester weer zo snel mogelijk ontlasten van dit klusje.

Geachte leden en adverteerders,

We leven nog!

Na de dramatische oproep in het laatst verschenen blad is er een goed bezochte Algemene Leden vergadering geweest waarop duidelijk was dat er toch gelukkig leden zijn die graag wat voor hun club doen. Echter door omstandigheden zag  de  nieuw verkozen penningmeester helaas zich genoodzaakt zijn functie neer te leggen eigenlijk nog voordat hij goed en wel begonnen was. Kort daarop wordt Hans Brouwer behoorlijk heftig getroffen in zijn gezondheid. Gelukkig hersteld hij nu weer voorspoedig, maar hij is nog even niet in staat een blad te maken.

Door het verlies van de penningmeester is ook ons ledenbestand even in de knoop gekomen, de leden administratie zit momenteel ook bij de penningmeester omdat dit organisatorisch handiger is. Een direct gevolg hiervan is dat we een probleem hadden om ook een simpele mailing als deze bij u te krijgen. Dit is inmiddels opgelost, we hebben een interim penningmeester in de persoon van Gerard Vrolijk uit Den Haag. Hij is zelf ook enthousiast Puchrijder en nu belangrijker nog voor de club, financiële zaken zijn, zijn kostwinning! Gerard blijft voor ons deze post bekleden tot de volgende ALV.
Ik realiseer mij dat dit niet de hiërarchieke weg is voor het benoemen van bestuursleden maar wij als bestuur hebben gemeend dat in deze tijd van  toch een beetje crisis alles beter is dan niks en gezien de kwaliteiten en bekendheid van Gerard met dit soort zaken we hem direct met open armen hebben ontvangen en heel blij zijn met zijn inzet voor de club.

Voor het blad zoeken we nog een oplossing, Ton Meeuwise en Eric Mulder hebben plannen om eventueel samen met nog iemand er voor te zorgen dat er weer een blad gaat verschijnen. Dit kan echter nog wel even duren en daarvoor vragen we uw begrip en geduld. We hebben aanbiedingen van mensen ontvangen om het blad op betaalde basis te vervaardigen (evenals het vervullen van de penningmeester taken overigens) maar daar gaan we niet op in omdat we menen dat of je doet wat voor de club op vrijwillige basis of anders niet. Normaal gesproken hebben we ook niet de middelen om dit te doen.
Wat we doen aan de gemiste bladen zijn we nog niet helemaal uit, maar er komt compensatie voor de bladen die u gemist heeft. Misschien in de vorm van een aandenken aan deze vervelende tijd voor de club en dat het gelukkig weer beter gaat, of twee extra dikke bladen, posters of weet ik veel.

Vriendelijke groeten namens het bestuur,
Jelle Haanstra

GEZOCHT!!!

Zoals jullie wel begrijpen zoeken we met hele grote spoed

Iemand die het blad kan & wil maken!!!
In ieder geval tot Hans Brouwer weer aan de slag kan, of samen met hem indien mogelijk.
Een computer kan eventueel geregeld worden, maar we zoeken echt wel iemand die er al wat van kan en er zeker de tijd voor heeft.
Eeuwige roem als redder van het blad zou je deel worden.

TEVENS GEZOCHT: 
Met iets mindere grote spoed maar zeker voor de volgende ALV:

Een penningmeester!!!
Met verstand van penningen en computer en wat tijd over. Meld je zo snel mogelijk aan, dan kun je worden ingewerkt en kunnen we onze interim penningmeester weer zo snel mogelijk ontlasten van dit klusje.

Meld je aan bij Jelle Haanstra
Telefoon: 079-347 88 14

De afgelopen 2 á 3 maanden heeft de email van de voorzitter niet best gewerkt, de kans bestaat dat uw mailt niet is gelezen. Vanaf heden zijn deze problemen weer uit de wereld en wordt alle mail welke naar de voorzitter wordt gestuurd weer behandeld.

Heeft u geen reactie gekregen op de door u gestuurde mail, stuurt u deze nogmaals naar de: voorzitter

Penningmeester en blad-redacteur gezocht !!!!

Sander Schrandt (alias Ozzy) heeft besloten zijn functie als penningmeester niet verder voort te zetten.

Hans Brouwer kan door een persoonlijke reden zijn functie als blad-redacteur tijdelijk niet uitoefenen, hoewel wij hier niet te diep op in kunnen gaan willen wij hem wel veel sterkte wensen.

Om deze redenen is het nog niet bekend waneer het clubblad zal verschijnen, als één van de bovenstaande vacatures jouw aanspreekt neem dan contact op met: Jelle Haanstra.

Heeft u geen reactie gekregen op de door u gestuurde mail, stuurt u deze nogmaals naar de: voorzitter

17 Sept : De foto page met de beelden van de tegelen meeting van afgelopen weekend.