Historie

We zullen maar beginnen met een introductie van Sloev. Sloev is gevestigd op Voorne-Putten met als kerncentra, Hellevoetsluis, Nieuwenhoorn, Oudenhoorn, Abbenbroek, Rockanje, Spijkenisse en Heenvliet.

Hoe kom je er bij om SLOEV op te richten. Eerst zal ik verklaren waar deze naam voor staat. De naam heeft vele verklaringen, maar de officiële is als volgt.

Scheuren over dijken
Lekker op je Puch
Over scooters zeiken
En daarna naar de kroeg
Voorne-Putten
Hierbij moet gezegd worden dat Puch in sommige gevallen ook door Tomos kan worden vervangen.

Wat, hoe kom je aan die naam is de meest gestelde vraag dan. Nauw, zoals vaker zal zijn, is deze geboren als grap in de kroeg. We hadden een jaar of zes geleden een aantal enthousiastelingen, die allen op een Puchje of Tomos reden. Aangezien we elkaar regelmatig tegenkwamen en was het wel leuk om een naampje te hebben. De “”oude generatie” noemde zichzelf Puch Tomos club afdeling Voorne-Putten. Officieel zijn wij dit ook, maar om net iets anders te zijn besloten we onze nieuwe naam te adopteren. Na de eerste onwennige periode, werd de naam Sloev algemeen geaccepteerd, zij het in sommige contreien niet van harte.

De Heenvliet meeting

Een keer per jaar wordt de Heenvliet meeting gehouden. Dit fenomeen is begonnen in 1992 door de oude garde van Voorne-Putten. Sloev probeert deze traditie voort te zetten. De meeting werd de eerste paar jaren gehouden op het terrein van de Soos van Heenvliet. Maar de laatste jaren wordt de meeting georganiseerd op het terrein van de paardenmarktcommissie te Heenvliet. Dit terrein aan de Wieldijk wordt door de paardenmarktcommisie gebruikt tijdens de jaarlijkse paardenmarkt met pinksterren voor accommodatie van de kermisklanten. Sinds vier jaar wordt het een maal per jaar ook voor de Heenvliet meeting gebruikt.

Het evenement wordt elk jaar weer met kunst en vliegwerk en enthousiaste Puch/Tomos en niet Puch/Tomos vrienden georganiseerd. De meeting wordt georganiseerd in juli.

De diverse leden (oud-leden)

Aris niemandsverdriet
Raymond hoogenhout / Jonina
Kenny Baris
Arno Blom
Johan Kriekaard
Femke vd Berg
Anita Buitendijk
Joyce Lokker
Hans Eekhof
Marcel Bijl
Sjaak Bijl
Ad vd Waal
Len vd Gronden
Jan vd Waal
Lucas Bakker
Arthur
Olaf
-----------------------leden--------------
Jeroen Koopmans
Wie ben je, wanneer geboren en waar woon je?

Jeroen Koopmans, geboren 20-04-1976 te Abbenbroek. Woonachtig te Abbenbroek aan de Oudelandsedijk.

Lang verhaal. Al er vroeg was ik een beetje gek van brommertjes. We hadden in onze schuur een oude Mobylette van mijn opa staan, maar daar mocht ik niet aan komen. Daar was ik te jong voor. Maar toen ik 14 was, bij een buurman het gras gemaaid. En we hadden wat tweetact benzine over. Mijn buurjongen, die bijna 16 werd zag het wel zitten. En tot mijn stomme verbazing mijn paps ook. Dus de oude Mobylette werd uit de schuur getrokken. En mijn eerste sleutelles volgde. De kop werd gedemonteerd en alles netjes schoongemaakt. Toen alles weer dicht was, werd het spannend. We gingen starten. En hij deed het…. Dus over de Moerseweg scheuren (doodlopende weg) tot mijn mams kwam en we verbannen werden naar de tuin. Jammer. Nu nog twee!! Jaar wachten. En dat is lang, heel lang. Maar er werd rustig op los gesleuteld. De Mobylette werd geheel opgeknapt. Optisch wel te verstaan. Motorisch is er tot op de dag van vandaag niets aan gedaan (bouwjaar 1970) best netjes toch. De grote dag Jeroen werd 16 jaar. Op 20 april 1992 was het zo ver. Scheuren met die hap.

Nu de vraag. Hoe kom ik aan Puch/Tomos? Gedurende mijn sleuteljaren 14-16 zocht ik alles wat ik maar kon vinden in de bibliotheek en elders. En in een van de reparatieboekjes stond een Tomos/Puch achtige brommer. En die was toch wel erg mooi. Maar wat is het nauw echt. Voor de ouderen onder ons. Ik ben van de generatie die is opgegroeid met maxi’s, honda mt ed. Dus er achter komen wat het was kost wat moeite. Op schermen (je weet wel met zo’n wapen iemand lek proberen te steken) zat Yvonne. En Yvonne had een Puch! Nu wist ik wat het was. NU nog een te pakken zien te krijgen. Inmiddels had ik mijn mavo gehaald en zat op de mts in Schiedam. Aldaar zat ook een jongen uit Hellevoetsluis. En deze had er een in onbruik staan in de schuur. En dat heeft hij geweten ook. Na heel veel zeuren deze echte Puch overgenomen voor fl300,- met een stapel reserveonderdelen. Paps en mams zeuren, zal je dat wel doen, want over een jaar wordt je achttien en kan je je rijbewijs halen. Spaarcenten van de spaarrekening gehaald en gekocht dat ding. Ik had namelijk een deal met paps en mams, dat ze of het autorijbewijs betaalde of alles voor de brommers. (Ik denk achteraf dat ik de verkeerde keuze heb gemaakt.)

Deze Puch was er niet zo maar een. Deze Puch was voorzien van twee handversnellingen (omgebouwd naar schoppook). Maar ik reed. Niet hard, want nu werd mijn sleutelkennis wel erg op proef gesteld. Hij viel uit zijn twee en wilde ook niet harder dan 30 km per uur. Demonteren die boel. Driebak gemonteerd, hetgeen ook geen succes was. Maar het is nog goed gekomen met wat hulp van paps en anderen ging het Puchje (ondertussen rood gespoten (kleur van de garagedeur van kennissen)) steeds beter rijden. Onderdelen verzamelen volgde. En ook Puchje twee. Iedereen wist ondertussen dat ik Puch reed en dat leverde de tweede op. Bij een oom van een vriend van mij uit de schuur getrokken en inmiddels een jaar of zeven in bruikleen? Driebakvoet origineel oranje. Zo volgde velen. Een derde Puchje van een collega van mijn mams MV50, een VZ gekocht, Tomos gekregen van een kennis uit Tiel (van de rommelmarkt gekomen). Deze Tomos 5L heeft mij met Anita samen vorig jaar heelhuids met zijn tweeën naar de eclips gebracht en terug. Door deze actie is deze brommer liefelijk "Dekotakè" gedoopt. (Veel herrie bergop). Mijn gezeur over Tomos is sinds die tijd verstomd. En nog een serie brommers volgde. Een bakbrommer, inmiddels van een "R" 60cc blok voorzien, een Tomos 2L, nu met Puch vz 3bakhand, en een oude maxi zonder achtervering, een monza, Mobylette uit 1962, Sparta happy snorfiets, en laatst nog een Tomos 2l met Puch blok aangeschaft. Kortom het virus heeft om zich heen geslagen.

Hoe ken jij de andere leden van Sloev?

Ik had al twee puchjes, maar ik kende niet echt mensen die dit ook leuk vonden. Tot ik op een dag terug kwam van Vlissingen. Mijn zus haar vriendje woonde daar en ik was er een weekendje heen geweest. Op de terugweg reed ik een andere route dan normaal gebruikelijk. Mensen die mij kennen zijn dit onderhand gewend. Deze route voerde over de molendijk te Oudenhoorn. Niets vermoedend tuf je op huis aan en in eens sta je in gedachten stil, er zijn wel meerdere Puchs op het eiland. Hier aan de molendijk staat er een. REM!! Hallo ik ben Jeroen, hallo ik ben Raymon volgde. Deze jongen "reedt" op een Tomos 4l. Via hem kwam ik te weten dat er nog meer waren en al snel volgde de eerste verre meeting gezamenlijk.

Als er een schaap over de dam is volgden er meer. Op een avond waren we aan het stappen in Hellevoetsluis en stonden bier te drinken bij de kerk. Horen we twee Puchs aankomen. Maar dat kan niet want iedereen was er al. Voor we het doorhadden zagen we twee Puchjes langsscheuren die we nog nooit gezien hadden. Dus raymon er achteraan. En zo leerde ik Arno en Johan kennen. Weer twee leden er bij.

Wat is volgens jou het doel van Sloev?

Sloev is niet een clubje wat echt een doel heeft. Het enige wat belangrijk is dat iedereen het naar zijn zin heeft en lekker rond kan scheuren. Hoe je brommer er uit ziet is niet echt belangrijk, als je hem maar gebruikt.

Hoe hard is het hardst wat je gereden hebt met je Puch/Tomos?

110 op de teller van mijn VZ. Enige probleem was dat ik wind tegen niet verder dan 60 kwam in zijn twee.

Wat is het leukste wat je met je Puch/Tomos hebt meegemaakt?

Wheelie trekken van 2 km. Sturen met je schoenen. ’s Avonds er achter komen dat je schoenen versleten zijn.

Welke Puch/Tomos is voor jou de mooiste/leukste/snelste?

De mooiste voor mij is de "Dekotakè", omdat deze Tomos bijna uit elkaar valt van de roest. Het blok van de schredder is gered (oudijzerboer) En ondanks alles een betrouwbare reiskameraad bleek te zijn. Daarnaast is ze ook nog snel.

Wat zou je nog op Puch/Tomos gebied willen hebben?

Een Puch motorfiets, Puch DS60 een M-blokje. Een nieuwe krukas voor mijn tomosje.

Wat meest ongeloofwaardige wat je met je puch/tomos hebt meegemaakt?

Op de terugweg van harlingen zomermeeting reden we met zijn drieen Aris, Marcel vd Zalm en ik zelf. We hielden pauze en ik was even aan het kijken naar mien. Marcel zijn brommertje. Ik kijk naar het frame nummer en bedenk he. Dat nummer ken ik. Ik loop naar mijn rode puchje toe en kijk naar het motorbloknummer. Dat is dus het zelfde? Marcel, ik geloof dat ik je originele blok heb teruggevonden. En zo was het ook. Waarschijnlijk komen beide brommers bij de zelfde bromfietssloperij vandaan en zijn de blokken verwisseld geraakt.

Waar ben je geweest met je puch/tomos

In de jaren dat ik Puch/Tomos rijdt ben ik al aardig ver geweest. Nederland is goed bekeken, maar ook Belgie, Luxemburg, Duitsland zijn aan de beurt geweest. Dit jaar ben ik naar Schotland geweest met de brommer. Een vakantiebestemming die zeker de moeite waard is.

SLOEV!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!kraSHHHH, Anita

Tja je bent een ‘braaf’ meisje zit op hockey en leert drinken. Dit had op school nogal wat gezeik en eindigde geschorst in de studiehoek twee weken lang dom strafwerk dus wat doe je gaat naar buiten staren……..he wat staat daar nou bij de fietsen moooooooi. Maar ja ik kon amper bij de kapstokken dus om nou naar de stoere eigenaar te stappen dacht het niet. De jaren verstreken en ik kwam bij de BV een groep debielen die bij een oude bunker leveraandoeningen probeert op te lopen. De BUNKER werd ons dierbaar, maar op een kwade dag kregen we het bericht dat er een stel de bunker dicht wilden maken om er een concertzaaltje van te maken. Nou over onze lijken (graag) dus wij ernaartoe dit eindigde zo dat ik en noch drie BV érs bij de organisatie gingen om een oogje in het zeil te houden. En zo volgde het eerste concert waar we bij hielpen. Ik had zelf geen brommer maar bij hoge uitzondering (ze hadden er niet echt vertrouwen in) wel eens op een maxi rijden maar die avond was ik behoorlijk ver heen en zonder peuken, Ja dat ging ik dus mooi niet lopen maar ik mocht niet op die van Ome Thijs. He kijk nou wat daar staat een rood brommertje wauw wat ziet mijn lodderoog. Gelukkig dit keer wel de moed gehad om naar de eigenaar JEROEN te stappen en krijgt nou niks ik mocht ermee weg. Hier een boodschap van Jeroen:
Nou dan ben je op een gezellig avondje en natuurlijk met mijn trouwe vervoersmiddeltje. De rode reed nog en hoe. Dit was een Puchje met een driebak r60 blok uitgerust en reed werkelijk perfect. Aangezien ook ik de nodige bieren genuttigd had was hetgeen wat gebeurde niet geheel normaal voor mij. Er komt dus een meisje op mij af wat heel bescheiden vraagt of ze misschien op mijn Puchje mocht rijden. Ik weet niet waarom, maar ik zij ja. Misschien omdat ik dacht ze komt er niet mee weg, of omdat ze het op het juiste moment vroeg. Dus daar gaat ze. Twee keer slikken, Arno kijkt mij met een scheef oog aan en ik leg het een en ander uit. Dit is een schakelbrommer. Uitgerust met een driebak hand. Uitgelegd hoe dit ongeveer werkt en daar gaat ze. En he... ze komt er mee weg?....

Nou ik de halve tank leeggereden wat voelde ik me stoer, wouw scheuren langs het strand VRIJHEID verslaaft tja wat zal ik zeggen Jeroen was geregeld zijn edele tweewieler kwijt en ik in de hemel mijn moeder een zenuwinzinking. En toen ja het onvermijdelijke gebeurde bij een vriend van Jeroen (Hans) stond een POEG VS helemaal uit elkaar maar mooier dan welke brommer ooit gezien. Lieve kastjes extra beplating ik was verliefd met mijn ouders overlegt nou ja zeg maar gevochten en toen toch stiekem gekocht en naar Jeroen der mee.

Inmiddels heb ik een Tomos , een Mobylette EEG ook erg leuk en natuurlijk mijn VS’je.
Het leukste wat ik ooit heb meegemaakt met de broem was koken op de boulevard in Dusseldorf. We waren van de camping gekikt en zijn toen midden in stad aan de rijn bij zonsondergang pannenkoeken gaan bakken. Hebben vervolgens tussen de naar kanabialen snakkende Duitsers een uitstekend wietje genuttigd niet eens doorhebbend dat dat hier niet echt mag. In de vlaag van stonedheid die volgde hebben we de maaltijd uitgebreid met een dessert van gebakken banaan en weet ik wat noch meer. We hebben toen zo zitten viezerikken dat de omstanders (heel hip Dusseldorf) lichtelijk onpasselijk werd. Waarna we Jeroen zijn neef ineens tegen het lijf liepen en bij hem maar vooral bij zijn vrienden een typies Duitsereffect mochten aanschouwen.