Zomermeeting Oosterbeek 2000 foto's

foto's: Peter Staal

Zomermeeting 2000 , Oosterbeek.

 Lang verwacht, toch gekomen; zon en de zomermeeting in Oosterbeek! Peter had speciaal vrijdag en maandag vrij genomen zodat we er extra lang van konden genieten. Het was dan ook mijn bedoeling om bijtijds weg te rijden........wij toch!!!

 Na de nodige vertraging, geklungel en gekanker vertrokken we tegen 5 uur. Nou rijden wij nooit zo erg snel maar we vorderden gestaag. Nog steeds mooi weer en onze brommies liepen, ondanks wat dubieuze geluiden, als een trein. Desalniettemin zat ik er toen we in Tiel aankwamen toch best doorheen. Maar ja, daar blijven staan was ook niks dus doorrijden dan maar. Rond 11 uur waren we ter plaatse ; camping de Rijnoever, alwaar we direct begroet werden door Marco, Shake en Pleur { Of moet ik nou zeggen Fleur; volgens Marco klonk dat wat aardiger; dus je zegt het maar Marcel}

 Ik moet zeggen ; tegen die tijd was ik niet zo gezellig meer; sorry guys! Ik had honger en ik wilde eigenlijk alleen nog maar eten. Dus onder de deskundige leiding van Pleur werden we naar de friettent gedelegeerd. Daar kwamen we net op tijd binnen vallen; we hadden onze vette hap nog niet koud door onze strot of we werden er al weer uitgebonsjoerd! Lekkere friet e.d. Buikje vol, terug naar de camping, tentje opgezet, wat geluld met de Leidenaren en met mijn favoriete Gurcker uit Culemborg en daarna in slaap gedonderd; wel in de tent......

 De volgende morgen konden we de camping eindelijk in al haar pracht in het volle licht aanschouwen! Het was best o.k.; nietwaar Shake? In de kantine kon je 's ochtends op weg naar de plee koffie krijgen dus dat is altijd mooi. Op het veldje wat wij toe bedeeld hadden gekregen, (maar wat later bleek, dat bij overmatige belangstelling voor de camping, het terras en de waterkant dat dit gebruikt werd als parkeer plek.. ) stonden ook nog wat verdwaalde caravans aan de rand maar die raakten al snel in de minderheid.

 Terwijl Marco voor bier en brandhout zorgde, bezochten wij wederom onder deskundige begeleiding van Pleur de plaatselijke supermarkt en de slijter......Lekker gegeten en de rest van de middag maar wat aan gekloot. Dat was niet zo erg want er kwamen steeds meer brommers binnen gedruppeld. Een delegatie van Gurck arriveerde evenals de Winterswijkers. Volgens mij had de meneer van de kantine het sindsdien ook wel naar z'n zin want die"kroeg" is niet meer leeg geweest tot sluitingstijd.

 Zoals op de aankondiging stond vermeld kon je inderdaad ook zwemmen daar en de Leidenaren hebben zich dan ook de gehele middag prima vermaakt aan de waterkant. Het was blijkbaar erg vermoeiend want een van hen vertrok naar dromenland waarna zijn maten hem versierden met etenswaar.

 Ten tijde dat mijn maag begon te rommelen werd de barbecue aan gestoken en opende Coby haar kroegje. De barbecue-parketten die Marco had geregeld vonden gretig aftrek.Zo gretig zelfs dat Marco zelf bij iedereen moest gaan bedelen want hij had er geen meer kunnen bemachtigen. het ging allemaal nogal snel met die uitgehongerde bende! En wederom lekker gegeten!

 Nog steeds kwamen er mensen binnendruppelen zodat de sfeer op de camping al snel grotendeels bepaald werd door het Puch- en tomos-plebs! Zo moeten de vaste campingbezoekers ons ongeveer hebben bekeken want toen ik later met m'n bezopen kop bij hun kampvuurtje belandde hadden ze weinig goeds over ons te vertellen. Eerlijk gezegd denk ik dat ze ook niet precies wisten wat ze met ons aanmoesten want ook al stonden we op een, min of meer , apart veldje, onze aanwezigheid was, zoals al gezegd over de hele camping merkbaar. Zo zaten er nog Gurckers in de kroeg en op het terrasje en bij het kampvuur speelde onze eigen Nikkele Nelis er vrolijk op los op zijn accordeon! En het vuur; o.k. het was niet zo'n mega vuur als bij de Hut maar het heeft toch nog 2 dagen gebrand.

 Wat moet ik meer vertellen over die avond of moet ik zeggen wat weet ik nog te vertellen over die avond.......Het was kei gezellig!.... Veel gelachen en veel gedronken.....De bezetting rond het kampvuur nam alleen wel snel af of ging de tijd zo snel? Enfin, na de fles port was ik ook al lang niet helder meer..... Toen zelfs Peter al was afgetaaid en Jaco was omgevallen{ ik zou ook liever niet in die verzameling zwammen willen slapen} ben ik toch ook maar naar m'n bed gegaan.

 Tja, de zondag , daar kan ik niks meer over vertellen; die heb ik eigenlijk grotendeels gemist. Die fles port was me toch niet helemaal goed bekomen. Daardoor heb ik ook niemand meer gedag kunnen zeggen; jammer! Pleur nog bedankt dat ik in de schaduw van je tentje heb mogen kotsen. Pas tegen 5 uur begon ik weer wat bij te komen mede dankzij de roze pillen van Shake. Dus toen Marco, Gerda Shake en die andere knakker wat gingen buffelen gingen we graag mee.Goed advies; als er volgend jaar weer een Oosterbeek meeting is of als je daar onder andere omstandigheden verdwaald raakt; ga NIET bij de Oude Herberg eten! We hebben ons compleet op zitten vreten; alles wat er fout kon gaan ging ook fout. Zelfs Marco en Shake, die normaal gesproken toch heel relaxed zijn, hebben aardig wat woordjes gewisseld met het personeel aldaar. niettemin hebben we toch wel ons buikje rond gegeten; het eten op zich was wel o.k. maar de bediening zwaar kut!

 Die avond hebben we het laatste stammetje op het vuur gegooid en geprobeerd ons door het laatste bier heen te werken. Het was een bescheiden after meeting en we gingen dan ook allemaal op een bescheiden tijd naar bed want iedereen vertrok maandag ,met uitzondering van de familie van Spons..........Uiteindelijk hebben die, nadat iedereen vertrokken was en wij een goede poging ondernomen hadden om in te pakken, toch ook maar hun biezen gepakt want ze vonden het niet meer gezellig zonder de rest; zo zie je maar weer hoe snel je gewend raakt aan die rare lui op die brommertjes......

 Nou ja, zonder er moeite voor te hoeven doen reden wij als laatste weg en zijn we op ons gemakje terug naar huis gereden.Onze brommies reden prima alhoewel die van Peet best wat harder zou mogen......maar zonder stukken, wel met een stuk meer zadelpijn dan op de heenweg ondanks mijn lekkere kleedje op m'n zadel { of wat daar nog voor door mag gaan....} Om 7 uur 's maandags avond stonden we weer thuis. Jammer dat het allemaal weer zo snel voorbij was. We hebben ons echt vermaakt; eigenlijk net vakantie; moeten we vaker doen. Ondanks dat er nog behoorlijk veel mensen zijn gekomen bleef het karakter van de hele meeting bescheiden en heerlijk ongedwongen.

 Rest mij alleen nog Marco te bedanken voor zijn initiatief en alle goede zorgen. En ook de familie van Spons; bedankt; jullie waren een goede surrogaat kroeg! Hopelijk krijgt Marco volgend jaar weer de kriebels en hebben we weer een zomermeeting.

De groeten en tot snel,
Sas.

P.S.; En Marco; heb je ze in Florida ook ,op de jouw geheel eigen wijze, nog een poepie laten ruiken of is die twijfelachtige eer alleen ons ten deel gevallen?



Copyright © PTCN 1998-2003   --  Laatst gewijzigd : 26 Augustus 2000